Yönetmen, senarist ve oyuncu Yılmaz Güney, 1974 yılında Adana'nın Yumurtalık ilçesinde yaşanan ve Hakim Sefa Mutlu'nun hayatını kaybettiği olay nedeniyle 1976 yılında hapse mahkum edildi. Uzun süre cezaevinde kalan Güney, 1984 yılında Fransa'da hayatını kaybetti.
T24'te yer alan habere göre; yıllar sonra Güney'in eşi Fatoş Güney, kızı Güney ve oğlu Yılmaz Güney, avukatları Bişar Abdi Alınak aracılığıyla 2024 yılında mahkemeye başvurdu. Aile, olayın meşru müdafaa kapsamında değerlendirilerek yeniden yargılama yapılmasını ve Sefa Mutlu'nun mezarının açılarak incelenmesini istedi.
MAHKEME REDDETTİ
Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi, aradan geçen sürede tüm yargısal süreçlerin tamamlandığını ve meşru müdafaanın yasal şartlarının oluşmadığını belirterek talebi reddetti. Karara yapılan itiraz da üst mahkeme tarafından kabul edilmedi.
KARAR AİHM'E TAŞINDI
Bunun üzerine avukat Alınak, Anayasa Mahkemesi'ne (AYM) başvurdu. AYM, 25 Aralık 2025 tarihli kararında, "adil yargılanma hakkının ihlal edildiği" iddiasını yetkisizlik, "maddi ve manevi varlığın korunmasının ihlal edildiği" iddiasını ise başvuru yollarının tüketilmemesi gerekçesiyle kabul edilemez buldu. Alınak, son olarak dosyayı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne (AİHM) taşıdı.
OLAY 1974 YILINDA YUMURTALIK'TA YAŞANDI
Dava konusu olay, 1974 yılında Adana'nın Yumurtalık ilçesindeki Belediye Plaj Moteli'nin gazinosunda meydana geldi.
Mahkeme dosyasına göre Hakim Sefa Mutlu, eşi Nuran Mutlu ve yakınlarıyla birlikte kaldıkları otelin gazinosuna gitti. Film çekimleri için Yumurtalık'ta bulunan Yılmaz Güney de eşi Fatoş Güney, dönemin Adana Belediye Başkanı Ege Bagatur, yönetmen Şerif Gören ve film ekibiyle aynı mekandaydı.
1976 tarihli gerekçeli kararda yer alan Güney'in ifadesine göre, masaya 22 kalibrelik bir tabanca getirildi. Güney, Adana Belediye Başkanı Ege Bagatur'a isterse silahla ateş edebileceğini söyledi. Bunun üzerine gazino sahibi, atış yapılması için Hakim Sefa Mutlu'dan izin istedi.
Güney'in anlatımına göre bu sırada arka masalardan "Aktör değil, p. biri" şeklinde küfürler duyuldu. Kimin söylediğini bilmediğini belirten Güney, kendisine "Ayıptır sana yakışmaz" denildiğini, masasındaki bir arkadaşının kişinin kim olduğuna dair "Hakimmiş" demesi üzerine ise "Hakimse bize ne, terbiyesini bilsin" karşılığını verdiğini anlattı.
Arka masadan "Kim söyledi?" diye seslenilmesi üzerine "Ben söyledim" dediğini belirten Güney, ardından sarhoş olduğunu söylediği birkaç kişinin üzerine geldiğini ifade etti.
"4 KEZ SALDIRDILAR, SİLAH ATEŞ EDİLDİĞİNDE 80 SANTİM YÜKSEKLİK VARDI"
Güney, üzerine gelen kişileri görünce masadaki tabancayı alarak ayağa kalktığını, arkadaşlarının silahı elinden almaya çalıştığı sırada tabancanın patladığını ve bu esnada birkaç el daha ateş edildiğini öne sürdü.
Gazinodan otel bölümüne çıkan merdivenlere yöneldiğini anlatan Güney, Hakim Sefa Mutlu ve Yumurtalık Cumhuriyet Savcı Yardımcısı Tuncer Aslan'ın yakınlarının kendisine dört kez saldırdığını iddia etti. Güney, Sefa Mutlu'nun da daha sonra elindeki sandalyeyle üzerine geldiğini ve bu sırada sol tarafından tek kurşunla yaralanarak yere düştüğünü savundu.
Savunmasında, olay sırasında aralarında 20 santimetrelik boy farkı bulunduğunu ve kendisinin 60 santimetrelik merdiven üzerinde olması nedeniyle Sefa Mutlu'dan toplam 80 santimetre daha yüksekte olduğunu belirtti.
"SİLAH DÖRDÜNCÜ SALDIRIDA ATEŞLENDİ"
Gazinoda bulunan diğer tanıkların ifadelerinde de olayın gelişimine ilişkin benzer anlatımlar yer aldı.
Tanıklar, Güney'in önce havaya birkaç el ateş ettiğini, ardından merdivenlerin yanında durduğunu ve Sefa Mutlu'nun kendisine dört kez saldırdığını öne sürdü. İfadelerde, Güney'in "Üzerime gelme" diyerek tekme attığı, Mutlu'nun yere düştükten sonra elindeki sandalyeyle yeniden Güney'in üzerine yürüdüğü ve silahın dördüncü saldırı sırasında ateşlendiği iddia edildi.
Olay yerinde bulunan Güney'in amcasının oğlu Abdullah Bütün ise bir süre sonra Jandarma Komutanlığı'na giderek cinayeti kendisinin işlediğini öne sürdü.
HAKİM EŞİNİN İFADELERİ ÇELİŞKİLİ BULUNDU
Sefa Mutlu'nun eşi Nuran Mutlu, tanık ifadesinde olay günü eşiyle birlikte önce deniz kenarındaki çadırlarına gittiklerini, daha sonra gazinoya geçtiklerini anlattı.
Nuran Mutlu'nun ifadesine göre çevredekiler silahla atış yapmak için eşinden izin istedi. Sefa Mutlu'nun ise "Burada silah atılmaz, savcı izinlidir, hakim olarak olaya derhal el koyarım" dediğini öne sürdü.
Çadıra döndükleri sırada gazinodan üç el silah sesi geldiğini belirten Mutlu, yeniden mekâna döndüklerinde eşinin Yılmaz Güney'in elindeki tabancayı almaya çalıştığını, ikisi yalnız kavga ederken Güney'in ateş ettiğini ve eşinin yere düştüğünü iddia etti.
Ancak mahkeme dosyasında Nuran Mutlu'nun hazırlık ve son soruşturma aşamalarında verdiği ifadeler arasında çelişkiler bulunduğu kaydedildi.
HAKİM EŞİNİN MEKTUBU: "KEŞKE DOĞRUYU SÖYLESEYDİM"
Dava dosyasındaki en dikkat çekici belgelerden biri, Nuran Mutlu'nun 10 Ocak 1976 tarihinde Osman Ö.'ye yazdığı mektup oldu.
Yılmaz Güney'in avukatı, mektubu ve üzerindeki yazıların Nuran Mutlu'ya ait olduğunu tespit eden 12 Mart 1976 tarihli üç kişilik bilirkişi heyeti raporunu mahkemeye sundu.
Mektupta Nuran Mutlu'nun olay anını görmediğini belirttiği ve tanıklığına ilişkin dikkat çekici ifadeler kullandığı görüldü:
"O zamanlar keşke hadiseyi görmediğimi söyleseydim, şimdi çok iyi olacaktı. Ama o anda çocuğumun menfaati için şuursuzca söyledim. İşin içinde biliyorsun ayrıca o anarşist köpeğin mahkum edilmesinde bir zorunluluk kabul ettiğim için o şekilde konuştum. O zamanlar doğruyu söyleyip işin başında bu davanın dışında kalsaydım çok iyi olurdu. Ama dedim ya çocuğumun geleceğinin ve menfaatlerini düşünmem beni bu davaya kattı"
Mahkeme ise mektubun, Nuran Mutlu'nun olayı görmediği hâlde görmüş gibi ifade verdiği anlamına gelebileceği gibi eşini kaybeden bir annenin yaşadığı sıkıntıların ifadesi olarak da değerlendirilebileceğini belirtti. Mektup, pişmanlık ifadesi olarak kabul edilse dahi delil niteliğinde görülmedi.
BİLİRKİŞİ RAPORU: SEFA MUTLU BAŞINDAN VURULDU
Dosyadaki bilirkişi raporunda, otopsi bulgularına göre Sefa Mutlu'nun sağ gözünden girerek başının sağ frontal bölgesinden çıkan kurşunun yol açtığı tahribat sonucu beyin kanamasından hayatını kaybettiği belirtildi.
Olay sırasında yaşanan mücadelede Yılmaz Güney'in sol ön kolundan, yönetmen asistanı Şerif Gören'in ise sağ el parmağından yaralandığı tespit edildi.
Şerif Gören, ilk ifadesinde denizde bulunduğu sırada kurşunla yaralandığını öne sürdü. Ancak daha sonraki ifadesinde, "Hadise olmasın diye Güney'in elinden tabancayı alırken parmağından yaralandığını" söyledi. Gören, ilk ifadesini yaralanmanın verdiği korkuyla verdiğini belirterek Güney'den şikâyetçi olmadı.
MAHKEME GÜNEY'İ HAKSIZ TAHRİK ALTINDA ÖLDÜRMEKTEN MAHKUM ETTİ
Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1976 tarihli gerekçeli kararına göre Yılmaz Güney, "vazifesini yaptığı sırada ve vazifesini yapmasından dolayı Yumurtalık Hakim Yardımcısı Sefa Mutlu'yu öldürmek" ve "ruhsatsız silah taşımak" suçlarından ceza aldı.
Abdullah Bütün, "soruşturmayı yanlış yola sevk etmek” suçundan mahkum edilirken Şerif Gören, "yalan tanıklıkta bulunmak" suçundan beraat etti.
Mahkemenin gerekçeli kararında, Sefa Mutlu'nun silah seslerinin ardından gazinoya dönerek Güney'in üzerine yürüdüğü, göğsüne yumruk attığı ve küfrettiği belirtildi. Mutlu'nun Güney'e tekme ve itme hareketlerinin ardından sandalyeyle de saldırdığı ifade edildi.
Mahkeme, bu hareketleri Türk Ceza Kanunu'nun 51/1. maddesi kapsamında haksız tahrik nedeni saydı. Kararda, Güney'in haksız tahrik altında Sefa Mutlu'yu kasten öldürdüğü sonucuna varıldı.
"HAKİM KATİLİ GİBİ GÖSTERİLİP İTİBAR SUİKASTINA UĞRADI"
Avukat Bişar Abdi Alınak, AİHM'e sunduğu başvuruda, bugüne kadar kamuoyundan gizli kaldığını belirttiği bilgilerin Yılmaz Güney'in “hâkim katili” olarak gösterilerek itibar suikastına uğratıldığını ortaya koyduğunu savundu.
Alınak, elde ettikleri belgelerin önemini, "Dönemin yargıçlarının taraflı yargılama ile dünya hukuk tarihine geçecek, hukuk garabeti niteliğinde bir karar tesis ettiklerini kanıtlar niteliktedir" sözleriyle anlattı. Başvuruda, dönemin bilirkişi raporları ve Polis Enstitüsü Kriminalistik Öğretmeni Ertuğrul Korhan'ın hazırladığı rapor da öne çıkarıldı.
KRİMİNALİSTİK RAPORUNDAKİ ATIŞ YÖNÜ TARTIŞMASI
Alınak'ın başvurusunda, otopsi raporunda kurşunun aşağıdan yukarıya doğru girdiğinin tespit edildiği, buna karşın Güney'in olay sırasında Sefa Mutlu'dan en az 80 santimetre daha yüksekte bulunduğu belirtildi.
Polis Enstitüsü Kriminalistik Öğretmeni Ertuğrul Korhan'ın mahkemenin talebi üzerine hazırladığı raporda şu değerlendirmeye yer verildi:
"İlk müdahalede ve otopsi raporunda yapılan tespitlere göre giriş ve çıkış delikleri istikameti atışın aşağıdan yukarıya doğru meyilli olarak ve soldan sağa doğru olduğunu göstermektedir. Balistik ve geometrik incelemede atışın yukarıdan aşağıya doğru olamayacağı tespit edilmiştir"
Raporda ayrıca, atışın Sefa Mutlu ile aynı seviyede bulunan üçüncü bir kişi tarafından yapılmış olabileceği ihtimali üzerinde duruldu.
Başvuruda, Adli Tıp Kurumu'nun da Sefa Mutlu'nun kafatasının incelenmesini önerdiği ancak mahkemenin mezarın nerede bulunduğunu sormasının ardından Nuran Mutlu'nun vekillerinin bilirkişi heyetinin reddini istediği aktarıldı. Bu talep kabul edilmese de fethi kabir işleminin gerçekleştirilmediği öne sürüldü.
"SEFA MUTLU'NUN VURULMA ANINI GÖRDÜĞÜNÜ İDDİA EDEN TEK BİR TANIK YOK"
Alınak, başvurusunda dosyada Sefa Mutlu'nun vurulduğu anı gördüğünü söyleyen tek bir tanığın bulunmadığını savundu. Güney'in kendisini savunmaya çalışırken silahın istem dışı ateş aldığını ileri sürdü.
Başvuruda, Nuran Mutlu'nun mektubunda olayı görmediğini ve "anarşist köpeğin mahkûm edilmesi için yalancı tanıklık yaptığı" yönünde ifadeler kullandığı hatırlatıldı.
Şerif Gören'in tanıklığına da değinilen başvuruda, Gören'in ilk ifadesinde olay sırasında denizde olduğunu söylediği, daha sonra ise Güney'in elindeki silahı almaya çalışırken yaralandığını anlattığı belirtildi. Alınak, Gören'in ilk ifadesini olayın kapanmamasının film çekimlerini engelleyebileceğini düşünerek verdiğini öne sürdü.
Başvuruda ayrıca Güney'in silahının Sefa Mutlu'nun sandalyeyle saldırısı sırasında aldığı darbe sonucu istemsizce ateş aldığı savunuldu. Güney'in silahını bilinçli olarak ateşlediğini gören herhangi bir tanığın bulunmadığı da iddialar arasında yer aldı.
Alınak, meşru savunma hükümlerinin dönemin yargılamasında değerlendirilmediğini ve olayın yeniden incelenmesi gerektiğini ileri sürdü.
"BÜYÜK BİR DEVRİMCİNİN VE SANAT İNSANININ HAKKINI SAVUNMAK İÇİN AİHM'E BAŞVURMAK ZORUNDA KALDIK"
Dava hakkında T24'e konuşan avukat Bişar Abdi Alınak, yargının geçmişte olduğu gibi bugün de maddi ve bilimsel delillerle ortaya çıkabilecek gerçeklerle yüzleşmekten kaçındığını savundu. Alınak, açıklamasında şu ifadeleri kullandı:
"Dün Yılmaz Güney'i yargılamış gibi görünerek mahkumiyet kararı veren; hak arayışını siyasal ve tarihsel hesaplaşmanın figüranı yapan yargı, bugün de maddi ve bilimsel delillerle ortaya çıkacak gerçekler ile yüzleşmek yerine yıllar önceki zihniyetin temsilcisi olmayı tercih etmiştir. Oysa yargısal otoritenin arkasına sığınmak yerine bu gerçeğin ortaya çıkarılması cesaretinin gösterilmesi, Yılmaz Güney'in ve sevenlerinin olduğu kadar, elim kazada yaşamını yitiren Hâkim Sefa Mutlu'nun yakınlarının da hakkıdır. Yılmaz Güney üzerinden bazı kesimlerin bir zafer olarak gördüğü, maddi gerçekle bağdaşmayan söz konusu kararının bugün dahi korunması, bir ceza normunun adalet adına uygulanmasından ziyade, bir halkın yetiştirdiği sanatçının mahkumiyetini zafer sayanların beklentilerini karşılamaya hizmet ettirilmesidir.
Bugün bir yanda toplumsal barışın kurulmasını ve Kürt meselesinde tarihsel bir yüzleşmeyi amaçlayan irade konuşulurken, diğer yanda Kürt düşmanlığını körükleyen zihniyetin, farklı alanlarda varlığını sürdürmesi de çözülmesi gereken derin bir çelişkidir. Yılmaz Güney üzerinden etnik kimliklere yönelik önyargının adalet umulan yargı mensuplarınca süre getirilmesi geçmişteki vahim zihniyetin yalnızca geçmişte kalmadığını göstermektedir. Türkiye'de adalet arayışının son durağının Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi olması, ülkenin yargısı adına ağır bir tablodur.
Yılmaz Güney gibi büyük bir devrimcinin ve sanat insanının hakkını savunmak için süreci Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine taşıma zorunluluğunda bırakan yargısal yaklaşımı, bu yaklaşımın sorumlularını ve iç hukuktaki adalet arayışımızı sonuçsuz bırakan bu kararı teraziden kaçanları kamuoyunun ve vicdanının takdirine bırakıyoruz."
GALATASARAY
TRABZONSPOR
AMED SPORTİF FAALİYETLER
BEŞİKTAŞ
KASIMPAŞA
FENERBAHÇE
KOCAELİSPOR
İSTANBUL BAŞAKŞEHİR FK
ARCA ÇORUM FK
GÖZTEPE
ÇAYKUR RİZESPOR
ERZURUMSPOR FK
CORENDON ALANYASPOR
GENÇLERBİRLİĞİ
TÜMOSAN KONYASPOR
GAZİANTEP FUTBOL KULÜBÜ
SAMSUNSPOR
EYÜPSPOR











Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir